
"جداسازی قطعات آپتامر از جنس دی.ان.ای. برای اتصال اختصاصی به مولکول مورفین"، عنوان پایان نامه ای که غلامرضا بهروزی، کارشناس ارشد زیست شناسی سلولی مولکولی و با همکاری "دانشگاه تربیت مدرس" و "دانشگاه شاهد"، نخستین بار در ایران انجام داده است.
بهروزی، مجری این طرح در گفتگو با ایرنا گفت: در این تحقیق، طرح جداسازی این قطعات برای اتصال به مولکول های مورفین، به عنوان روشی در تشخیص مقدار مورفین در بدن انجام شد و به آسانی این قعطات به مولکول های مورفین به عنوان سلول های هدف متصل شدند.
مجری این طرح پژوهشی افزود: از مزیت های این قطعه دی.ان.ای. این است که در برابر آنتی بادی، پایداری بیشتری دارد و به دست آوردن آنها، آسان تر است؛ به گونه ای که این قطعه با واکنش های شیمیایی به دست می آید، اما آنتی بادی، از طریق سیستم های زیستی حاصل می شود.
بهروزی ادامه داد: مزیت دیگر این قطعات، مقرون به صرفه بودن آنها از نظر اقتصادی است که ارزان تر از آنتی بادی هستند.
مجری طرح افزود: استفاده از این قطعه (آپتامر از جنس دی.ان.ای.) در آمریکا، توسط یک محقق ایرانی علیه آنتی ژن های سلول های سطحی پروستات انجام شده که در آن، یک سری نانو ذرات به هم متصل و وارد خون شده اند.
بهروزی گفت: در نتیجه این کار، این قطعات دی.ان.ای. دقیقا به سلول های مورد نظر متصل شده و عمل رهایش دارو در کنار این سلول ها، به طور اختصاصی صورت گرفت.
مجری طرح جداسازی قطعات دی.ان.ای. برای اتصال به مولکول مورفین گفت: جداسازی قطعات آپتامر از جنس دی.ان.ای. و اتصال آنها به مولکول مورفین، راه امیدوارکننده ای در درمان و تشخیص بیماری های ویروسی و سرطانی است.
بهروزی افزود: انجام طرح جداسازی قطعات آپتامر از جنس دی.ان.ای. برای اتصال اختصاصی به مولکول مورفین که نخستین بار در ایران انجام شده است، این امیدواری را به ما می دهد تا در گام های بعدی برای مولکول های کلیدی در برخی بیماری های مهم مانند سرطان و بیماری های ویروسی به کار گرفته شود.
آپتامرها، قطعاتی از دی.ان.ای یا آر.ان.ای. هستند که خواص آنتی بادی ها یا اتصال اختصاصی به مولکول های هدف از جمله پروتئین ها، چربی ها و مولکول های مختلف از خود نشان می دهن.












